تعریف نظریه بنیادین
نظریهی بنیادین یک روش پژوهش در علوم اجتماعی است که شامل جمعآوری و تحلیل عمدتاً دادههای کیفی با هدف تولید نظریه میشود. این روش یک روش واحد نیست، بلکه مجموعهای از رویههای درهمتنیده است. نظریهی بنیادین با تحلیل مصاحبهها، مشاهدات و سایر دادههای تجربی، به دنبال تدوین یک نظریهی جدید است. فرایند جمعآوری و تحلیل دادهها تا زمانی که تحلیلهای جدید دیگر دانش تازهای ارائه نکنند، تکرار میشود.